0

Αστικοδικονομικό 2, Πρακτικό Σεπτεμβρίου 2019 Νομικής Κομοτηνής

Αστικοδικονομικό 2, Πρακτικό Σεπτεμβρίου 2019 Νομικής Κομοτηνής

Θέμα πρώτο
Ο Α συναινεί στην εγγραφή υποθήκης στο ακίνητό του για την εξασφάλιση
απαιτήσεως από δάνειο που χορήγησε το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα Β
στον Γ. Επειδή ο δανειολήπτης φάνηκε ασυνεπής επισπεύδει το Β, έχοντας
τίτλο εκτελεστό κατά του Γ, εκτέλεση με αντικείμενο το υποθηκευμένο
ακίνητο του Α, ο οποίος αδρανεί στο στάδιο της προδικασίας. Όταν όμως
επιβάλλεται κατάσχεση στο ακίνητο αποφασίζει να αντιδράσει. Πώς
νομιμοποιείται να ενεργήσει;
Θέμα δεύτερο
Λίγο μετά την γέννηση του τέκνου τους η συμβίωση των Μ(μητέρας) και
Π (πατέρα) διακόπτεται και η μητέρα φεύγει μαζί με το παιδί από την μέχρι
τότε οικογενειακή κατοικία. Οι Μ και Π συμφωνούν σε ένα πρόγραμμα
σχεδόν καθημερινής επικοινωνίας του πατέρα με το παιδί, το οποίο και
τηρείται κανονικά για τους πρώτους τρείς μήνες .Στην συνέχεια η μητέρα
( πολιτικός μηχανικός, άνεργη τα τελευταία χρόνια) ευρίσκει εργασία στο
Λονδίνο και ανακοινώνει την πρόθεσή της να μετοικήσει αμέσως εκεί με
το παιδί. Η απόφαση αυτή προξενεί μεγάλη ένταση μεταξύ των γονέων. Ο
πατέρας ισχυρίζεται ότι με την μετοίκηση δεν θα μπορεί να τηρηθεί η
συμφωνία επικοινωνίας. Η μητέρα αντιτάσσει ότι είναι δικαίωμά της να
εργάζεται και ότι κανείς δεν μπορεί να της απαγορεύσει (άμεσα ή έμμεσα)
την έξοδο από την χώρα. Ο πατέρας αναρωτιέται εάν υπάρχει τρόπος να
προσφύγει στα δικαστήρια για να ληφθεί κάποιο μέτρο, ώστε να μην
ματαιωθεί η δυνατότητά του να βλέπει συχνά το παιδί του.

Ερωτάται:
1. Υπάρχει δυνατότητα τέτοιας δικαστικής προστασίας;
2. Τι πρέπει να επικαλεστεί ο πατέρας;
3. Ποιο αίτημα θα μπορούσε να υποβάλει στα δικαστήρια;
Τι θα μπορούσε το δικαστήριο να διατάξει;

Θέμα τρίτο
Ο Α άσκησε στις 3.1.2019 κατά του εργοδότη του Β μια αγωγή ενώπιον
του αρμοδίου δικαστηρίου ζητώντας να καταδικασθεί ο τελευταίος να
του καταβάλλει 24.000 € ως αποζημίωση από εργατικό ατύχημα.
Δικάσιμος ορίσθηκε η 10.5.2019. Στις 30.4.2019 ο Β καταθέτει
προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή στην οποία σωρεύει και
παρεμπίπτουσα αγωγή κατά της ασφαλιστικής εταιρίας Γ με την
οποία ζητά να καταδικασθεί η τελευταία να του καταβάλλει ως
ασφαλιστική αποζημίωση όποιο ποσό υποχρεωθεί να καταβάλλει στον
Α δυνάμει της απόφασης. Η αγωγή επιδίδεται νόμιμα στην Γ στις
2.5.2019, οπότε η τελευταία ασκεί πρόσθετη παρέμβαση στη δίκη υπέρ
του Β στις 3.5.2019, με αίτημα την απόρριψη της αγωγής. Κατά την επ’
ακροατηρίω συζήτηση και με τις προτάσεις του ο Α αποδεικνύει
πλήρως τους ισχυρισμούς του για την ευθύνη του Β, ο Β προβάλλει
με τις νόμιμα κατατεθειμένες προτάσεις του βασίμως ενστάσεις
αοριστίας της αγωγής και επικουρικά συντρέχοντος πταίσματος του Α,
επικαλούμενος ότι ο Α ότι και η Γ ισχυρίζεται με τις προτάσεις της
βασίμως ότι η σε βάρος της παρεμπίπτουσα αγωγή πρέπει να
απορριφθεί ως απαράδεκτη επειδή δεν καταβλήθηκε το δικαστικό
ένσημο. Κατά την προφορική συζήτηση οι διάδικοι αναφέρθηκαν στις
προτάσεις τους και οι Α και Β εξέτασαν μάρτυρες, από τις κατθέσεις
των οποίων αποδείχθηκαν πλήρως οι πραγματικοί ισχυρισμοί και των
δύο πλευρών. Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο.

Ενδεικτικές απαντήσεις

Θέμα 1ο
Στο στάδιο της κύριας διαδικασίας ο Α νομιμοποιείται να ασκήσει
ανακοπή του αρθρ.936.
Θέμα 2ο
Ο φοιτητής καλείται(1) να προτείνει το κατάλληλο ασφαλιστικό μέτρο
(προσωρινή ρύθμιση κατάστασης), (2) να καταστρώσει, έστω
συνοπτικά, τις προϋποθέσεις για να διαταχθεί το μέτρο αυτό και (3) να
διατυπώσει το αίτημα ( επομένως και ένα αντίστοιχο διατακτικό) που
θα μπορούσε να λειτουργήσει πρακτικά.
Θέμα 3ο
1) Για το παραδεκτό της άσκησης της προσεπίκλησης στις ειδικές
διαδικασίες απαιτείται να ολοκληρωθούν οι διαδικαστικές πράξεις
της κατάθεσης και επίδοσης μέσα στην προθεσμία του άρθρου 591§
1β ΚΠολΔ (arg. e 215 + 591 § 1β ΚΠολΔ), ήτοι 10 ημέρες πριν τη
συζήτηση. Επειδή ο νόμος δεν διακρίνει μεταξύ
προπαρασκευαστικών προθεσμιών και προθεσμιών ενέργειας,
κρίσιμο αφετήριο γεγονός είναι η ολοκλήρωση της άσκησης του
του δικογράφου ( επίδοση) και πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον
δέκα ημέρες μεταξύ της επίδοσης και της συζήτησης κατά τρόπο
ώστε να η τελευταία ημέρα της προθεσμίας να μην είναι αργία ή
εξαιρετέα ημέρα. Εν προκειμένω η κατάθεση της προσεπίκλησης
έλαβε χώρα στις 30.4.2019 αλλά η επίδοση έλαβε χώρα στις
2.5.2019,οπότε είναι εκπρόθεσμη, αφού η προθεσμία της ΚΠολΔ
591 § 1 στ. β’ συμπληρώνεται μετά την ημερομηνία της δικασίμου.
Η προσεπίκληση και η σωρευόμενη παρεμπίπτουσα αγωγή
επομένως θα πρέπει να απορριφθούν όντως ως απαράδεκτες λόγω
του εκπρόθεσμου, χωρίς να ασκεί επίδραση το γεγονός ότι δεν
προβλήθηκε το εκπρόθεσμο από την ασφαλιστική εταιρία, καθώς το
απαράδεκτο λαμβάνεται υπόψιν και αυτεπαγγέλτως.

2) Η παρέμβαση της ασφαλιστικής εταιρίας αντίθετα θα αξιολογηθεί
ως εμπρόθεσμη και παραδεκτή, αφού ασκήθηκε στις 3.5.2019 άρα
τηρήθηκε η προθεσμία του άρθρου 591 § 1 στ. β’ ΚΠολΔ. Η
παρέμβαση είναι εδώ εμπρόθεσμη, επειδή ασκήθηκε κατόπιν
άσκησης προσεπίκλησης, έστω και εκπρόθεσμης. Αν δεν έχει
προηγηθεί η προσεπίκληση θα ήταν εκπρόθεσμη γιατί η εκούσια
παρέμβαση ασκείται επίσης σε προθεσμία 10 ημερών.
3) Οι διάδικοι υποχρεούνται σύμφωνα με το άρθρο 591 § 1 στ. δ’ να
προβάλλουν προφορικά στη συζήτηση τα μέσα επίθεσης και
άμυνας, έστω και αν περιέχονται στις προτάσεις τους. Αλλιώς
απορρίπτονται ως απαράδεκτα. Προφανώς η παράλειψη
προφορικής προβολής ορισμένου ισχυρισμού δεν εμποδίζει το
δικαστήριο να τον εξετάσει αυτεπαγγέλτως εφόσον έχει την εξουσία
προς τούτο. Στην προκείμενη περίπτωση κανείς από τους διαδίκους
δεν προέβαλε προφορικά τους ισχυρισμούς του στο ακροατήριο.
Αυτό δεν επηρεάζει τον ενάγοντα, αφού η ανάπτυξη της ιστορικής
και νομικής βάσης της αγωγής δεν καταλαμβάνεται από το άρθρο
591 § 1 στ. δ’, επιδρά όμως στην αξιολόγηση των ισχυρισμών του
εναγόμενου, οι οποίοι από τη στιγμή που δεν προβλήθηκαν
προφορικά, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψιν, έστω και αν είναι
βάσιμοι. Κατ’ ακολουθίαν η ένσταση συντρέχοντος πταίσματος θα
απορριφθεί ως απαράδεκτη, χωρίς να ασκεί επίδραση ότι ο
εναγόμενος απέδειξε τη βασιμότητά της. Αντίθετα, η αοριστία της
αγωγής, που ανάγεται στις διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης,
θα εξετασθεί αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο και κατά το μέτρο
που το πρακτικό δίδει ως δεδομένο ότι η αιτίαση είναι βάσιμη, θα
απορριφθεί η αγωγή ως απαράδεκτη. Και στην περίπτωση αυτή, το
γεγονός ότι ο ενάγων απέδειξε τους ισχυρισμούς του, δεν θα
διαδραματίσει κανένα ρόλο. Μετά την απόρριψη της αγωγής, η
πρόσθετη παρέμβαση θα απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου.
Κατ’ ανακεφαλαίωση των παραπάνω: α ) η αγωγή θα απορριφθεί ως
απαράδεκτη λόγω αοριστίας, β) η προσεπίκληση θαα απορριφθεί ως
απαράδεκτη λόγω του εκπρόθεσμου και γ) η πρόσθετη παρέμβαση θα
απορριφθεί ως άνευ αντικειμένου.-

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!