0

Αστικοδικονομικό 1, Πρακτικό Σεπτεμβρίου 2019 Νομικής Κομοτηνής

Αστικοδικονομικό 1, Πρακτικό Σεπτεμβρίου 2019 Νομικής Κομοτηνής

Θέμα πρώτο
Οι Α, Β, Γ και Δ είναι κύριοι δεσπόζοντος ακινήτου . Αντικείμενο της
δουλείας είναι η παροχή διόδου. Κύριος του δουλεύοντος ακινήτου είναι
ο Ε. Ο Ζ υπάλληλος του Ε έφραξε τη δίοδο. Ο Β ασκεί αγωγή κατά του Ζ
η οποία απορρίπτεται τελεσιδίκως για ουσιαστικούς λόγους. Ο Δ ασκεί νέα
αγωγή κατά του Ζ η οποία γίνεται τελεσίδικα δεκτή. Ο Ζ καταδικάζεται σε
άρση προσβολής παράλειψη στο μέλλον και σε καταβολή αποζημιώσεως.

Ερωτήσεις:
1 . Ορθά η δεύτερη απόφαση εξέτασε την υπόθεση εκ νέου στην ουσία της;
2. Νομιμοποιείται ο Δ να ζητήσει με βάση την απόφαση την καταβολή
της αποζημιώσεως από τον Ε;
3. Θα μπορούσε ο Ζ στο πλαίσιο της πρώτης δίκης να πετύχει δέσμευση
με δύναμη δεδικασμένου κατά όλων των εμπλεκομένων;

Θέμα δεύτερο:
Ο Κ ( Κύριος του έργου) είχε αναθέσει στον κατασκευαστή Ε
(εργολάβος) την ανέγερση μιας πολυτελούς εξοχικής κατοικίας έναντι
συνολικής εργολαβικής αμοιβής 1.500.000 ευρώ. Ως χρόνος
αποπεράτωσης του έργου είχε οριστεί συμβατικά το τέλος του έτους 2017.
Τα μέρη είχαν συμφωνήσει ότι για κάθε μέρα καθυστέρησης του έργου, ο
Ε θα οφείλει ως ποινική ρήτρα το ποσόν των 50.000 ευρώ. Επειδή ο Ε
καθυστέρησε υπαίτια την αποπεράτωση ( το έργο δεν είχε αποπερατωθεί
ούτε μέχρι τον Οκτώβριο του 2018), ο Κ άσκησε αγωγή με αίτημα την
κατάπτωση της ποινικής ρήτρας για το διάστημα Ιανουαρίου έως
Οκτωβρίου 2018 ( περίπου 300 ημέρες επί 50.000 ευρώ =1.500.000 ευρώ).
Κατά την συζήτηση της αγωγής, ο Ε αντέτεινε ότι η καθυστέρηση δεν
ήταν υπαίτια, αλλά οφειλόταν σε συνεχείς αλλαγές στα σχέδια του έργου
που ζητούσε ο Κ. Εντούτοις η αγωγή έγινε πλήρως δεκτή τελεσιδίκως.
Μετά την τελεσιδικία, ο Ε άσκησε αγωγή κατά του Κ ζητώντας να μειωθεί
η ποινική ρήτρα ως υπέρμετρη. Ο Κ αντέταξε ότι η οφειλή έχει ήδη κριθεί
δύναμη δεδικασμένου και επομένως δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί.
Να κριθεί αιτιολογημένα ο ισχυρισμός του Κ (Να προβληθούν πιθανά
επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα).

Ενδεικτικές απαντήσεις

Θέμα 1ο
Το γεγονός ότι οι Α-Δ είναι αναγκαίοι ομόδικοι ( 1132ΑΚ και 76§1 α
περιπτ.) δεν σημαίνει ότι καθίστανται διάδικοι, εφόσον δεν συμμετέχουν
στη δίκη. Συνεπώς δεν καλύπτονται από το δεδικασμένο. Ο Ε ευθύνεται
βάσει αρθρ.922ΑΚ, δεν καλύπτεται όμως από το δεδικασμένο (άρθρ.325).
Θα μπορούσε δια της προσεπικλήσεως (αρθρ.86).
Θέμα 2ο
Το ζήτημα του κατ’ άρθρο 330 αποκλεισμού των διαπλαστικών
δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων δικαστικής διάπλασης αναλύεται στα
προτεινόμενα εγχειρίδια, όπου αναφέρεται και το παράδειγμα της ποινικής
ρήτρας. Κατά την ΑΠ 428/1979 ΝοΒ 1979,1455 η ένσταση από την ΑΚ
409 δεν καλύπτεται από το δεδικασμένο ( η απόφαση αναφέρεται και σε
υποσημείωση στο εγχειρίδιο Καλαβρού). Οι εξεταζόμενοι καλούνται να
παρουσιάσουν εκατέρωθεν επιχειρήματα τα οποία αναφέρονται και στα εν
λόγω εγχειρίδια.

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!